Ile punktów potrzeba, żeby zdać JLPT? Progi i minima sekcji

Żeby zdać JLPT, potrzebujesz wyniku łącznego na poziomie progu dla swojego poziomu lub wyżej (80/180 na N5, 90 na N4, 95 na N3, 90 na N2, 100 na N1) oraz co najmniej 19/60 w każdej punktowanej sekcji (38/120 w połączonej sekcji N4/N5). To drugie wymaganie kryje najwięcej niespodzianek: przeliczyliśmy wszystkie możliwe profile punktowe i na progu N2 78,7% profili, które osiągają 90 punktów, i tak oblewa egzamin, bo jedna sekcja wypada za nisko.

Ten artykuł zbiera oficjalne liczby w jednej tabeli, a potem pokazuje, co oznaczają w praktyce. Format i zakres każdego poziomu opisują osobne przewodniki, poczynając od przewodnika po JLPT N5.

Ile punktów potrzeba, żeby zdać każdy poziom JLPT?

Każdy poziom jest oceniany w skali do 180 punktów, ale sekcje się różnią. N1, N2 i N3 mają trzy punktowane sekcje po 60 punktów: wiedzę językową (słownictwo i gramatykę), czytanie i słuchanie. N4 i N5 mają dwie: połączoną wiedzę językową i czytanie (0 do 120) oraz słuchanie (0 do 60).

Źródło: oficjalna strona Japan Foundation o punktacji i kryteriach zdania, obowiązująca od egzaminu z lipca 2010 roku (od grudnia 2010 roku dla N4 i N5).

Warto zauważyć dwa szczegóły. Po pierwsze, N3 wymaga wyższego wyniku łącznego niż N2 (95 wobec 90), co wygląda na odwrócenie kolejności, dopóki nie dowiesz się, że każdy poziom ma własną skalę. Po drugie, oba minima wynoszą tyle samo proporcjonalnie: 19 to 31,7% z 60, a 38 to 31,7% ze 120.

Dlaczego sam wynik łączny nie wystarczy?

Bo JLPT stosuje jednocześnie dwa testy, a oblanie któregokolwiek oznacza oblanie egzaminu. Oficjalna zasada, w oryginalnym angielskim brzmieniu, nie zostawia złudzeń:

“If there is even one scoring section where the score is below the sectional pass mark, examinees are determined to have failed, no matter how high the total score he/she might have.”

Innymi słowy wynik łączny sprawdza, czy ogólnie znasz japoński wystarczająco dobrze, a minima sekcyjne sprawdzają, czy nie masz ślepej plamki. Kandydat, który świetnie czyta, ale nie nadąża za nagraniem, oblewa egzamin, nawet z wynikiem łącznym, który na większości poziomów spokojnie by wystarczył.

Całkowite opuszczenie sekcji również oznacza oblanie. Raport z wynikami nie pokazuje wtedy żadnych punktów, nawet z sekcji, do których przystąpiłeś.

Jak często wynik łączny na poziomie progu i tak kończy się oblaniem?

Napisaliśmy skrypt, tools/jlpt_score_space.py, który wypisuje każdy profil punktowy dopuszczany przez zasady i sprawdza go względem oficjalnych warunków zdania. Wyniki JLPT to liczby całkowite, więc przestrzeń jest skończona: 226 981 profili na N1, N2 i N3 (61 możliwych wyników w każdej z trzech sekcji) oraz 7381 na N4 i N5 (121 × 61). Zanim cokolwiek policzy, skrypt testuje regułę zdania na dziesięciu ręcznie przygotowanych przypadkach i ponownie wczytuje aktualną stronę jlpt.jp, żeby potwierdzić, że progi się nie zmieniły.

Oto co wykazał wśród profili, których wynik łączny osiąga próg zdania:

Konkretny przykład: raport z N2 z wynikami 52, 20 i 18 daje łącznie dokładnie 90, czyli próg, a mimo to egzamin jest oblany, bo 18 to o jeden punkt mniej niż minimum ze słuchania. Raport 30, 30 i 30 ma tę samą sumę i zdaje bez problemu. Wynik łączny jest identyczny, różni się tylko jego kształt.

Wzorzec jest spójny: im bliżej progu jest twój wynik łączny, tym więcej możliwych profili oblewa którąś sekcję. Na N2 odsetek oblanych profili spada z 78,7% przy dokładnie 90 punktach do 63,5% przy 100, 47,7% przy 110, 30,1% przy 120 i 10,2% przy 130.

N4 i N5 mają najniższe odsetki, bo składają się tylko z dwóch sekcji, a sekcja połączona jest warta 120 punktów. Słaby wynik ma mniej miejsc, w których może się ukryć, więc mniej profili osiągających próg przepada przez jedną sekcję. N2 ma najwyższy odsetek, bo jego próg jest najniższy spośród poziomów trzysekcyjnych, więc dociera do niego więcej nisko punktowanych kombinacji.

Istnieje też twardy pułap. Najwyższy wynik łączny przy oblanym egzaminie to na każdym poziomie 138, na przykład 60, 60 i 18. Każdy wynik łączny od 139 w górę zawsze oznacza zdanie, bo nie da się oblać sekcji i jednocześnie zebrać tylu punktów w pozostałych.

Dlaczego to profile, a nie wskaźniki zdawalności?

Bo liczyliśmy możliwe raporty z wynikami, a nie ludzi. Każdy profil liczy się raz, łącznie z przypadkami skrajnymi, takimi jak 60 z czytania i 0 ze słuchania, których prawie nikt nie osiąga. Prawdziwi kandydaci skupiają się w typowych układach: ktoś na tyle mocny, żeby zdobyć 55 z czytania, zwykle nie dostaje 10 ze słuchania.

JLPT stosuje też wyniki skalowane, a nie surowe punkty. Oficjalne FAQ ujmuje to w oryginale tak:

“The JLPT uses a scaled score system based on “Item Response Theory” and does not total allocated points of correctly answered questions.”

Wyjaśnienie skalowanych wyników opublikowane przez Japan Foundation dodaje, że wynik zależy od wzorca odpowiedzi, czyli od tego, na które pytania odpowiedziałeś poprawnie, więc dwie osoby z tą samą liczbą poprawnych odpowiedzi mogą dostać różne wyniki. Nasze wyliczenie opisuje regułę punktacji, a nie rozkład prawdziwych wyników. Dowodzi czegoś strukturalnego: wynik łączny blisko progu pasuje do dużej liczby oblanych raportów, więc sama suma nie może cię uspokoić.

Do jakiego wyniku naprawdę warto dążyć?

Najpierw do równowagi, potem do wysokiej sumy. Jeśli rozłożysz każdy próg równo na wszystkie sekcje, dostaniesz przydatny punkt odniesienia:

Zrównoważony kandydat, który trafia dokładnie w próg, i tak przekracza każde minimum z wygodnym zapasem. Ryzyko niosą ze sobą profile nierówne: najbardziej nierówny sposób na zdanie N2 z dokładnie 90 punktami to 19, 19 i 52, czyli dwa razy zaledwie punkt nad podłogą.

W praktyce chronią cię trzy nawyki:

1. Wcześnie znajdź swoją najsłabszą sekcję. Zrób próbny test na czas dla każdej sekcji i patrz na najniższy wynik, a nie na średnią. Jeśli uczysz się głównie z podręczników i fiszek, zacznij od sprawdzenia słuchania: nauka oparta na tekście prawie go nie trenuje.
2. Trenuj słabą sekcję objętością, a nie sztuczkami. Słuchanie i tempo czytania reagują na codzienny kontakt z językiem o wiele silniej niż na strategie egzaminacyjne. Z tego samego powodu skok z N4 na N3 karze naukę opartą wyłącznie na fiszkach.
3. Celuj w zapas ponad progiem. Nasza tabela pokazuje, że oblane profile szybko się przerzedzają, gdy suma rośnie. Wynik łączny w okolicach 120 punktów zostawia dużo mniej miejsca na ukrytą słabą sekcję niż wynik 91.

Jeśli przygotowujesz się do konkretnego poziomu, przewodnik po JLPT N3 i przewodnik po JLPT N2 rozkładają na części typy pytań w każdej sekcji, więc wiesz, co tak naprawdę mierzy minimum.

Gdzie w tym wszystkim jest miejsce na Shinobi?

Minima sekcyjne karzą pojedynczą ślepą plamkę, a u większości uczących się jest nią tempo rozumienia: czytanie długich tekstów w wyznaczonym czasie i nadążanie za nagraniem bez przycisku pauzy. Shinobi zbudowano właśnie z myślą o tej połowie egzaminu. 455 stopniowanych historyjek prowadzi od pre-N5 do N2, każda z natywnym audio do ćwiczenia słuchania, furiganą i tłumaczeniem po dotknięciu, żeby czytać bez wybijania się z rytmu, oraz quizem po każdej historyjce.

Zacznij od historyjek na docelowym poziomie, na przykład od historyjek N3, i traktuj je jak codzienny trening przed minimum z czytania i ze słuchania.

Jakie jest podsumowanie?

Próg zdania JLPT to tylko połowa reguły. Potrzebujesz też 19/60 w każdej sekcji (38/120 w połączonej sekcji N4/N5), a wynik łączny blisko progu pasuje do wielu oblanych profili: na N2 aż 78,7% możliwych raportów z dokładnie 90 punktami oblewa którąś sekcję. Czysto arytmetycznie bezpieczny jest dopiero wynik 139 lub wyższy. Buduj zrównoważony wynik, wcześnie znajdź najsłabszą sekcję i celuj wyraźnie ponad kreskę, a nie dokładnie w nią.